Please download to get full document.

View again

of 13
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.

PARİS MÜZİK DERNEKLERİ PARISIAN MUSIC SOCIETIES

Category:

Humor

Publish on:

Views: 0 | Pages: 13

Extension: PDF | Download: 0

Share
Related documents
Description
PARİS MÜZİK DERNEKLERİ Jülide GÜNDÜZ * Başvuru Tarihi: ; Kabul Tarihi: ÖZ Paris te yılları arasında varlık gösteren müzik dernekleri Fransız müzik tarihinde önemli
Transcript
PARİS MÜZİK DERNEKLERİ Jülide GÜNDÜZ * Başvuru Tarihi: ; Kabul Tarihi: ÖZ Paris te yılları arasında varlık gösteren müzik dernekleri Fransız müzik tarihinde önemli bir yer tutar. Bu derneklerin en uzun ömürlüsü olan Societe Nationale 1871 de Fransızların Prusya yenilgisinin ardından koyu milliyetçi bir atmosfer içinde kurulur. Societe Nationale in yönetimi 1896 da Vincent d Indy e ve onun kurduğu okul olan Schola Cantorum a geçer. d Indy nin başlıca esin kaynakları koyu Katolik geleneği, Napolyon Bonapart, Cesar Franck, Johann Sebastian Bach, Ludwig van Beethoven ve Richard Wagner dir. Societe Nationale de kabul görmeyen Maurice Ravel 1909 da Société Musicale Indépendante adlı yeni bir dernek kurar. İki savaş dönemi arasında besteleme teknikleri ve ilham kaynakları çeşitlendikçe müzik derneklerin sayısı artar. Ancak mali sıkıntılar nedeniyle 1930' lu yıllarda etkinliklerine son verirler. Bu çalışmada Societe Nationale'den itibaren varlık gösteren müzik derneklerinin müzik dünyasına katkıları incelenecektir. Anahtar kelimeler: d Indy, Societe Nationale de Musique, Societe Musicale Independante PARISIAN MUSIC SOCIETIES ABSTRACT Music societies that were active between in Paris played a major role in the history of French music. Societe Nationale, the longest-lasting of these societies was founded in 1871, influenced by the nationalist frenzy after the defeat of the French at the Prussian War. In 1896, Vincent d'indy became the director, and the society's administrative matters were now dealt by his school Schola Cantorum. His main influences were Catholicism, Napoleon Bonaparte, Cesar Franck, Bach, Ludwig van Beethoven and Wagner. Maurice Ravel, who was not accepted by the Societe Nationale founded a new society called Société Musicale Indépendante. As compositional techniques started to develop and a wide variety of inspirations started to flourish, the number of music societies increased in the time period between the two wars. But these societies stopped their activities in the 1930s, due to a decline in the economy. The contributions these societies made to the music world will be analyzed in this study. Keywords: d Indy, Societe Nationale de Musique, Societe Musicale Independante. * Doç., İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Müziği Devlet Konservatuvarı Çalgı Bölümü e-posta: 80 GİRİŞ 19. yüzyılın son çeyreğinde Fransa da Üçüncü Cumhuriyet in iktidara gelmesinden itibaren Fransa pek çok askeri başarısızlık, politik yolsuzluk ve mali skandal yaşar. Bu durum birçok Fransız ın cumhuriyete, demokrasiye, Alman kültürünün egemenliğine tepki vermesine ve monarşi özlemine yol açar. Bu mali skandallar 1840 lardan itibaren yükselen Yahudi düşmanlığını da körüklemektedir yılında Yahudi Fransa adlı anti-semit kitabın ülkede en çok okunan kitap olmasının ardından, La libre parole adlı anti-semit bir sürekli yayın, ordu subayları arasında en çok rağbet gören gazete olur. Ve nihayet Fransa tarihinin en önemli davalarından olan Yahudi asıllı subay Alfred Dreyfus un sahte belge düzenlenmek suretiyle Alman casusluğu ile itham edilmesi olayı 1894 de patlak verir. Dreyfus askeri bir mahkemede kapalı oturumla devlete ihanetten yargılanarak hüküm giyer yılında Emile Zola nın Dreyfus a haksız hüküm veren devlet yetkililerini suçladığı ünlü açık mektubu gazetede yayınlanır. Hakkında soruşturma açılan Zola ülkesini terk etmek zorunda kalır da Dreyfus un masumiyeti kanıtlanır ve hükümet resmi olarak hata yaptığını kabul eder da askeri rütbesi ve onuru geri iade edilir. Ülke bu zaman zarfında adeta Dreyfus a inananlar ve inanmayanlar olmak üzere ikiye bölünür da aşırı sağ kanatta iki yeni oluşum belirir. Puja ve Vaugeois tarafından Dreyfus destekçisi solcu aydınlara inat için kurulan Action Françaises, Charles Maurras ın sözcülüğünde ve önderliğinde birçok bilim adamı, yazar, sanatçı ve hukukçunun da desteğini almış olan koyu milliyetçi, kralcı, romantizm ve Dreyfus karşıtı bir hareket olarak çalışmalarına başlar (Paul, 1972: 47). Lige de la patrie Françaises (Fransız vatan birliği) ise, 1898 de Dreyfus u destekleyen Ligue Droit de l homme (İnsan hakları birliği) a tepki olarak kurulur. Grubun sözcüsü yazar Maurice Barres tir. Dreyfus karşıtı akademisyen, yazar ve kurucu üyeleri arasında Edgar Degas, Auguste Renoir ve Vincent d Indy bulunmaktadır yılında Fransızların Prusya yenilgisinin ardından koyu milliyetçi bir atmosfer içinde Romain Bussine ve Camille Saint-Saëns, tarafından ars gallica parolasıyla milliyetçi bir müzik derneği olan Societe Nationale kurulur. Derneğin kuruluş hedefi 19. yüzyıl Fransız müziğine egemen olan Alman romantizmi ve İtalyan operalarının etkisinden kurtulup Fransız ulusal senfoni ve oda müziğinin yaşatılmasıdır. Çok geçmeden Gabriel Faure, Edgar Lalo ve George Bizet yi de üyeleri arasına dahil eden Societe Nationale in yönetimi, Camille Saint- Saëns ın ölümüyle Vincent d Indy e ve onun 1896 da kurduğu okul olan Schola Cantorum a geçer. 81 Aristokrat ve asker kökenli bir aileden gelen Vincent d Indy, koyu Katolik bir gelenekle ve milliyetçi duygularla yetiştirilmiştir. Gençlik idolü Napolyon Bonapart olan besteci, Prusya savaşında gönüllü olarak cephede savaşır. Vincent d Indy nin Fransız Vatan Birliği ndeki aşırı sağcı aktif politik kimliğinden dolayı Societe Nationale ve Schola Cantorum, hükümetler tarafından müzik alanında cumhuriyet düşmanı ve Dreyfus-karşıtı kurumlar olarak bellenir, kimi zaman ödenekleri kesilir. d Indy keskin kuralları ve prensipleri olan bir sanatçıdır. Yöneticisi olduğu kurumlar zarar görse de 1930 daki ölümüne kadar inatçı bir şekilde Dreyfus karşıtı duruşunu sürdürür. Bu tavrı yüzünden çok yönlü bir müzik adamı olmasına rağmen müzik tarihinde politik kimliğe ile anılır. Vincent d Indy, 20. yüzyılın yenilikçi müzik akımlarını hiçe sayarak gelenekçi bestecilik çizgisini devam ettirir. Uzun ömürlü bestecilik hayatında tıpkı Camille Saint-Saëns ın başına geldiği gibi, son yıllarında muhafazakârlık sembolü haline gelir. Fransız altısı, Igor Stravinski nin yükselişi, Arnold Schoenberg ve ekolü bestecilerinin Paris te yarattığı etkiler ve Edgar Varese, d Indy yi çileden çıkarır. Aynı zamanda rağbet gören bir orkestra şefi olan d Indy, son döneminde maddi sıkıntıya maruz kalan Schola Cantorum ve Societe Nationale e mali destek sağlamak için orkestra şefi olarak bir dizi yurt dışı orkestra turnesi gerçekleştirmiştir Schola Cantorum ve Paris Konservatuvarı Paris Konservatuvarı nın kompozisyon eğitimine ve ülkenin en prestijli bestecilik yarışması olan Prix de Rome un gerekliliklerine karşı olan d Indy, 1894 Charles Bordes ve Alexandre Guilmant ile birlikte Schola Cantorum u kurar. Okulun başlıca kuruluş amaçları, Gregoryen ve Palestrina dönemi dini müziğin yaşatılması, özellikle geçen yüzyılda ihmal edilen Jean- Philippe Rameau, Christoph Willibald Gluck ve Gustave Charpantier nin yapıtlarının yeniden ortaya çıkarılıp icra edilmesidir. Kompozisyon öğrencileri için koro dersi mecburidir. d Indy nin verdiği bestecilik eğitiminde Paris Konservatvuarı na kıyasla en büyük fark kontrpuan dersinin esas alınmasıdır. Armoni dersinin ayrıca çalışılmasına gerek yoktur. Armoni unsuruna önem verilen Paris Konservatuvarı na kabul edilmek için bile önemli bir armoni bilgisi şarttır. Eleştirmen Emile Vuillermoz, d Indy nin kontrpuana dayanan sistemi ile beste yapan Schola ekolü bestecileri yataycı (horizontalist), yeni armoniler ve orkestra efektleri 82 deneyimleyen Debussy, Ravel ve tüm izlenimcileri ise dikeyci (verticalist) olarak nitelendirir. (Smith, Potter, 2006:10) Gabriel Faure Paris Konservatuvarı nda her bestecilik öğrencisi için esnek ve özel bir eğitim programı geliştirirken, Schola Cantorum da çok katı ve tavizsiz bir müfredat uygular. D Indy nin kompozisyon eğitimi esneklikten uzak ve dayatmacı olarak nitelendiren Edgar Varese görüşünü şöyle ifade eder: D Indy hepimizden küçük d Indy ler yaratmaya çalıştı ki bence bir tanesi gayet yeterli (Porcile,1999: 38). Tavizsiz müfredatına rağmen, Schola Cantorum da sınav bir amaç değildir. Çünkü d Indy rekabeti eğitimin bir parçası olarak görmez. Mezuniyet sınavı okul bitiminde jüri önünde küçük çaplı bir tezi savunmaktan ibarettir (Robin, 1985: 218). Eric Satie nin kırk yaşında öğrenci olarak kabul edildiği kurum Paris Konservatuvarı nın aksine, öğrenci kabulünde yaş sınırı gözetmez, kız öğrenciler de kabul edilir. Bu özelliklerinden dolayı Schola Cantorum, Ahmet Adnan Saygun, Joaquin Turina, Laszlo Labey, Villa Lobos gibi isimlere kapılarını açmıştır. Schola Cantorum un müzik tarihi ve teori üzerine yaptığı derin çalışmalar Fransız akademik çevrelerinin dikkatini çekmiş ve müzikologlara ilham kaynağı olmuştur. Societe Nationale Societe Nationale 1871 yılında Fransızların Prusya yenilgisinin ardından koyu milliyetçi bir atmosfer içinde Romain Bussine ve Camille Saint-Saëns tarafından ars gallica parolasıyla kurulur. Yönetim kurulu ve üyeleri devrin en önemli müzik adamları César Franck, Ernest Guiraud, Jules Massenet, Jules Garcin, Gabriel Fauré, Alexis de Castillon, Henri Duparc, Théodore Dubois, Paul Taffanel den oluşmaktadır. Saint-Saens, Franck, Duparc ve Massenet nin hedefleri 19. yüzyıl Fransız müziğine hakim olan Alman romantizmi ve İtalyan operalarının etkisinden kurtulup, Fransız ulusal senfoni ve oda müziğinin yaşatılması, yeni eserler üretilmesi ve genç Fransız bestecilerin desteklenmesidir. İlk döneminde yalnızca Fransız müzisyenlerini kabul eden dernek, eserlerini daha önce tanıtma fırsatı bulamamış genç bestecilere tanınma imkânı sunar. Dernek komitesi, eserlerinin seslendirilmesi talebiyle başvuran bestecilerin partisyonlarını inceleyerek eleme yapar. Societe Nationale yılları arasında Saint-Saëns ın eserleri ağırlıklı olmak üzere, yüzlerce Fransız bestecinin yeni eserlerini tanıtır. Daha önce ihmal 83 edilmiş olan ulusal çalgı müziğinin gelişmesine katkıda bulunur. Oda müziği öncelikli olmakla birlikte, piyano eşlikli şan parçaları ve solo piyano eserleri de sıklıkla programa alınır. Edgar Lalo nun Keman konçertosu (1873) Paul Ducas ın L apprenti sorcier gibi senfonik dünya prömiyerlerine de imkân tanınır. Senfonik konserler için Colonne Orkestrası ile anlaşan dernek, konserlerini Salle Pleyel ve Salle Érard St.Gervais Klisesinde gerçekleştirir. Bütçesi kısıtlı olan dernek icracılara ancak sembolik kaşeler ödeyebilmesine rağmen zamanın ünlü virtüözleri kemancı Jacques Thibault, Pable de Sarasate, Eugene Ysaÿe, flütçü Paul Taffanel, piyanist Ricardo Viñes, ve Wanda Landowska yı icracı olarak konuk etmiştir (Duchesnau,1997:17). Societe Nationale için 1880 li yıllar Cesar Franck ın yönetimde söz sahibi olduğu bir dönemdir. Franck ölümüne kadar onursal başkan sıfatını taşısa da, bu dönemde söz hakkını öğrencisi Vincent d Indy ye bırakmıştır yılında d Indy tarafından gündeme getirilen yabancı bestecilerin eserlerinin de dernek bünyesinde icrası önerisi oy çokluğu ile kabul edilir. Bu karar, mevcut fikre karşı olan Saint-Saëns ve kurucu başkan Bussine in dernekten ayrılmasına sebep olur. İlk etapta, dernek yönetiminin estetik anlayışına uygun besteciler olan Alexander Borodine, Rimsky-Korsakov, Isaac Albéniz, Johannes Brahms, Edvard Grieg, Bach ve Beethoven ın eserleri programa alınır. Dernek bünyesinde aktif olan Cesar Franck ın öğrencisi Vincent D Indy ve Camille Saint- Saëns ın öğrencisi Gabriel Faure, Fransız müziğine yön veren iki besteci konumundadır. (Duchesnau, 1997: 210). d Indy müzik yazısında Cesar Franck ı takip eder, senfonik müzik alanında faaliyet göstermeyen Faure ise daha çok melodie tarzında şan parçaları, solo piyano eserleri ve tonal ve modal armoni yaklaşımı ile yazdığı oda müziği eserleri yazmayı tercih eder. (Gut, Pistone, 1985: 74). On dokuzuncu yüzyıl teknikleri ile beste yapmakta olan iki bestecide de devrimci ya da yenilikçi bir müzik arayışına rastlanmamaktadır (Duchesnau, 1997: 210). Cesar Franck ın ölümünden sonra 1890 da yapılan seçimler sonucu, Societe Nationale in yönetimi genç Vincent d Indy ye geçer. Societe Nationale, d Indy nin başkanlığında 1896 da kurduğu okul olan Schola Cantorum daki kompozisyon öğrencilerinin yapıtlarına öncelik veren, yeni müziğe karşı, yabancı akımlara kapalı, tutucu ve milliyetçi bir çizgi izler. d Indy Alman romantizm geleneğinin unsurlarını kullanarak Fransız milliyetçi tarzın yakalanmasını 84 ister. Dernek programlarının arkadaşları olan besteciler Ernest Chausson, Deodat de Severac, Paul Le Flem ve Paul Dukas ağırlıklı olmasını tercih eder. Societe Nationale 1892 de Claude Debussy nin Le Prélude à L'Après-midi d'un faune adlı devrimci senfonik yapıtının prömiyerine ev sahipliği yapar. Bestecinin özgün ve özgür olarak nitelenen estetik anlayışı pek çok sanatçıya ilham kaynağı olur. d Indy, Debussy nin besteciliğini özgün ve Fransız ruhuna uygun bularak ilk dönem eserlerini destekler. Debussy nin ardından Guy Ropartz, Florent Schmitt, Jean Roger Ducasse gibi genç besteciler de derneğe üye olur. Manuel De Falla, Sibelius ve Bohuslav Martinu nun dışında genç yabancı bestecilere çok yer vermeyen Societe Nationale, d Indy nin 1930 daki ölümünden sonra Gabriel Pierne başkanlığında yeni bir çehreye kavuşarak yönetim kuruluna Oliver Messiaen ve George Migot yu dahil eder ve Andre Jolivet gibi yeni akımlardan etkilenen genç bestecilerin de yapıtlarına etkinliklerinde yer verir. Çoğu zaman devletten maddi destek alan Societe National, Fransa nın en tutarlı ve uzun ömürlü müzik derneği olmuştur (Duchesnau, 1997: 108). Yeni Yüzyıl, Yeni Oluşumlar 19. ve 20. yüzyıllar arasında fark edilir bir geçiş simgesi olan Debussy ise dönemin izlenimci ressamlarından ve simgeci şairlerinden etkilenir yılları arasında en önemli Fransız besteci konumundaki Debussy özellikle Verlaine, Mallarme, Louys, Manet ve Pissarro ile fikir alışverişinde bulunur (McKinay ve Anderson, 1957:642) Paris uluslararası fuarında dinlediği Rus müziğinde ve özellikle Modest Mussorgsky nin yapıtlarında mevcut olan modal ezgiler, daha önce hiç duymadığı armonik ve ritmik özgürlük Debussy de derin izler bırakır (Hansen, 1969: 14). Aynı fuarda dinlediği Java Gamelan Orkestrasından esinlenmesi sonucunda, pek çok yapıtında pentatonizmi 1 kullanır ve gelecek nesil bestecileri uzak doğu müziğinden öğeler kullanmaya teşvik eder. Debussy gibi Ravel de bu fuarda Rus bestecileri fark eden bir başka önemli isimdir (Baur, 1999:541). Debussy nin ölümünden sonra Maurice Ravel, Fransa nın en saygın bestecisi konumuna gelir. Ravel in 1 Pentatonik dizi; iki tam ses, bir minör üçlü, ve onu takiben yine bir tam ses aralığından oluşan bir dizidir. Debussy nin 1890 da yazdığı Piyano için Fantezi, 1903 te yazdığı yine piyano için Pagodes ve arasında tamamladığı orkestra için Nocturnes adlı eserleri pentatonizmin batı müziğinde kullanılmasına örnek olarak gösterilebilir. Fauser, A. (2005). Musical Encounters at the 1889 Paris World Fair, s esin kaynakları arasında Mussorgsky başta olmak üzere Rus bestecileri, Poe, Mallarme ve Villier gibi simgeci şairler ve Debussy nin yeni tınıları bulunur. Bu dönemin önemli isimlerinden biri Dyagilev, sezonluk Paris turnelerinde Cocteau, Apollinaire, Breton, Picasso, Braque, Igor Stravinski, Debussy, Ravel gibi isimleri özgün bale projelerinde bir araya getirerek, avangart sanatın halka ulaşmasına aracı olur (Hobsbawm, 1994: 243). Böylece Dyagilev sayesinde Fransızlar Stravinsky nin modern başyapıtlarını tanıma fırsatı bulur. Birinci dünya savaşının bitmesiyle kendini çabuk toparlayan Fransa iki savaş arası dönemde dünyanın kültür merkezi haline gelir ve pek çok yabancı sanatçıya ev sahipliği yapar. Bu dönemde Paris Operası nın, Straram, Orchestre Colonne, Paris Senfonik Orkestrası, Pasadolud ve Lamoureux gibi özel senfonik orkestraların etkinliklerinin dışında, ilk Fransız devlet orkestrası L Orchestre, Nationale de France kurulur. Django Reinhardt ve Stephane Grapelli öncülüğünde ilk Fransız caz kulübü Hot Club de France etkinliklerine başlar. Sergei Diyagilev, gözde bestecileri olan Ravel, Darius Milhaud, Stravinsky ve Poulenc e sipariş ettiği yeni baleleri sahneler. Yaygınlaşan radyo yayıncılığı pek çok konseri canlı yayınlayarak modern müziğin tanınmasına yardımcı olur. Bu dönemde yaşanan Amerikan aydın göçünün bir etkisi ile 1921 de, Fontaineblue de bir Franko-Amerikan Konservatuvarı kurulur. Bu okulun yapı taşı uluslararası bir üne sahip efsanevi piyano pedagogu Nadia Boulanger dir. Paris müzik dünyasının en güçlü figürlerinden olan Boulanger nin yüzü aşkın Amerikalı öğrencisi arasında Carter, Copland, Piston, Harris gibi isimler vardır. Dönemin sanat hayatını dadacılık 2 ve gerçeküstücülük gibi akımlar yönlendirirken, müzik hayatını 1924 de de Paris e yerleşen ve yeni klasikçi tarzda yapıtlar üreten Stravinsky ve Fransız Altıları yönlendirir. Debussy den itibaren Fransız müziğinin sanatlar arası etkileşimi ve esin kaynakları artar. Paris in dünyanın en önemli sanatçılarının buluşma noktası olması bu etkileşimi kolaylaştırır. Farklı akımlar birbirinin yerini alır, eğilimler ve karşıtlıklar gittikçe artar. İki savaş arası dönemde Fransız müziğine Fransız Altıları nın ve yeni klasikçiliğin etkisi egemendir. Bir yanda da, Stravinsky, Bela Bartok ve Schoenberg gibi devrin müziğine yön veren ustaların yapıtları Paris sahnelerinde seslendirilir. Savaşın 2 Dadacılık (Dadaizm) ; yılları arasında Avrupa da kısmen de Amerika da varlık göstermiş olan özgürlükçü bir sanat akımı. 1. Dünya savaşının yarattığı umutsuz atmosferde doğan hareketin savaş karşıtı sanatçıları, başta sanatın kuramsallaşması olmak üzere tüm geleneksel değerlere tepki verirken kamuoyunu sarsmayı hedeflemiştir. Chilvers,I. ( 2004) The Oxford Dictinory of Art s ardından birçok sanatçı romantizme ve izlenimciliğe tavır alarak yalınlığa yönelir. Satie nin diğer Fransız bestecilere benzemeyen yalın, alaycı ve şakacı tarzı genç bestecilere esin kaynağı olur. Özgün yaşam tarzı ve müziği hafife aldığı yapıtlarıyla devrin sanatçıları üzerinde hatırı sayılır bir etki bırakan Satie nin, başlıca esin kaynakları Paris kabareleri, müzikholleri, sirk, caz ve dans müzikleridir. Satie den etkilenen genç bestecilerden Milhaud, Arthur Honegger, Françis Poulenc, Georges Luis Auric, Durey ve Germaine Tailleferre, Satie nin de cesaretlendirmesiyle Les Nouveaux Jeunes (Yeni Gençler) adı altında gruplaşır. Bestecilik tarzları benzerlik göstermeyen, fakat sık sık beraber olup yeni sanat akımlarını tartışan grup üyelerinin o zaman için ortak özellikleri izlenimciliğe, Rus bestecilerine ve Wagner e aldıkları tepkidir. Daha sonra Fransız Altıları adını alarak iki savaş arası dönemde popüler olan gurubun esin kaynakları cumartesi akşamları Montmarte Fuarı na ve Medrano Sirki ne yaptıkları geziler, müzikholler, sirk, caz, günün popüler şarkıları ve Satie nin yapıtlarıdır (Rasin, 1957: ). Jean Cocteau gibi etkin bir entelektüel tarafından desteklenen Altılar Gurubunun üyesi olan Poulenc, Honegger ve Milhaud 1920 lerin sonundan itibaren les trois (üçlü) olarak anılıp Fransa nın en önde gelen bestecileri konumuna gelmişlerdir. İki savaş arası dönemde müzikte yeni klasikçilik akımı ve Fransız Altıları nın estetiği hüküm sürerken, Edgar Varese kendine ilerici bir yol seçer. Mühendislik eğitiminin de etkisiyle, müzikte de bilimde olduğu gibi hep keşfedilecek yenilikler olduğunu düşünmüştür (Varese, 1965: 32). Tınıları sentezlemek yoluyla bir yoğunluk yakalamaya çalışır ve çalgıların tını özelliklerini vurgulamaya öncelik verir. Yapıtlarında alışılmışın dışında çalgı toplulukları kullanır. Debussy, Strauss, Busoni, yeni klasikçilik öncesi Stravinski ve Russolo nun Gürültücülük Manifestosundan etkilenen Varese in çağdaşlarından en ayırt edilebilen özelliği, tını ve ritim ögeleridir. Societe Independante Musicale Maurice Ravel, Societe Nationale kurulundaki hocası Faure nin desteğine rağmen, eserleri Societe Nationale in estetik kriterlerine uymadığı için ayrımcılığa maruz kalır de Site auriculaire adlı eserinin prömiyeri tepki görür. Societe Nationale in bu ayrımcı tavrı Ravel in 1899 da prömiyeri yapılan Şehrazat adlı eserinin Societe Nationale tarafından dernek 87 estetiğine uygun bir best
Similar documents
View more...
Search Related
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks